هوای تازه

دلم گرفت از این پرده های زِبر و زمخت
به تنگ آمدم از این حجاب های ضخیم
خوشا برهنگیِ روح
                         غرقِ نور و نسیم.

ز عقل و نَقل، ملولم
                      هوای تازه کجاست؟  

دلم تراکمِ فریادِ بی قراری هاست
سَرم چو گنبدِ پوکیده ای ورم کرده
و دست هام
         _ دو گلدسته ی نیایشگر _
به سمت آبیِ آرامِ رستگاری هاست.

به قول حضرت حافظ،
                          بیا بشوی اوراق
که علم عشق،
                 ورای کتاب و دفترهاست.

بیا دوباره به آغاز خویش برگردیم؛
به سمت منطقِ رویان و روشنِ آواز
به سمت " فلسفه ی لاجوردیِ " پرواز
به سوی دانش سیّالِ باغ های ازل
و سوی بینشِ مواج و ژرفِ دریاها.

بیا به کودکیِ پرطراوتِ تاریخ
و تا جوانی جغرافیا پلی بزنیم.

                                                          ▫️

ورای غرش این طبل های توخالی،
خوشا سکوتِ رهایی
                              خوشا سبکبالی

مرا به دانش و فضل
                - این فریبِ فربه - چه کار؟
مرا چه کار به نر- ماده های آبستن؟

خوشا بکارتِ پرواز
به پهنه های نيالوده ی " ندانستن"!

محمّدرضا روزبه

آدمهای خوب...

بعضی از آدمها پر از مفهوم هستند
پر از حس های خوبند
پر از حرف های نگفته اند
چه هستند .. هستند
و چه نیستند .. هستند
یادشان . خاطرشان . حس های خوبشان
آدمها .. بعضی هایشان .. سکوتشان هم پر از حرف هست
پـر از مرهم به هر زخم است !

بیژن جلالی

تو را دوست دارم

تو را دوست دارم
بیشتر از نوشتن آخرین سطر مشق های مدرسه
بیشتر از تقلب در امتحان
حتی بیشتر از بستنی قیفی های قدیم
و پفکهای طعم پنیر
تو را بیشتر از توپ های پلاستیکی
کوچه های خاکی... این را که میدانی چقدر بود!
به خدا تو را از خواب نرسیده به صبح
هم بیشتر دوست دارم
بیشتر از صبحهای جمعه، عصرهای لواشک و آلوچه
تو را از زنگهای تفریح هم بیشتر دوست دارم
بیشتر از خیلی! بیشتر از زیاد!
من تو را یک عالمه دوست دارم...

افشین صالحی